Diamant

Dat het toeslaan van een crisis niet onontbeerlijk hoeft te leiden tot iets negatiefs bewijzen architecten Joost van Bergen, Onne Walsmit en Dirk Schlebusch met hun collectief Venividimultiplex. In plaats van met de handen in het haar te gaan zitten toen de Nederlandse bouwcrisis hun professioneel trof, besloten de vrienden zich te richten op hun fascinatie voor het maken en ontwerpen van dingen die ze leuk vinden. Resultaat: Venividimultiplex dat ons op het Lichtfestival te Knokke-Heist vergast met The Uniting Lightstar.

Joost: Venividimultiplex is voortgekomen uit de eerste installatie die we maakten vlakbij Amsterdam, Schiphol. Daar stond een soort ecologische wereld. Wij bonden, met de helpende handen van kinderen, het zaad daarvan aan ballonnen en die maakten we dan weer aan het landschap vast. Op het einde van de dag lieten we ze zich verspreiden in de lucht. Toen al hielden we rekening met het ecologisch aspect en gebruikten hiervoor bio-afbreekbare ballonnen. We waren onze tijd ver vooruit. Dat project noemden we Venividimultiplex omdat het gaat over het verspreiden van zaad en omdat we graag met multiplex werken. Het was een soort voor de hand liggende naam maar toen zegden we: hé, het bekt best lekker en blijft hangen. Dus zijn we het blijven gebruiken om ons collectief zo te noemen.

Joost: Met onze kunst proberen we mensen een soort boodschap mee te geven. Ze kunnen er iets van leren, het gebruiken door er bijvoorbeeld op te gaan zitten, en in ieder geval het aanraken en er blij van worden. The Uniting Lightstar ontstond in 2015 voor het Amsterdam Lightfestival. Het thema toen had iets te maken met de Europese Unie. Wij bedachten dat we een sterke wiskundige vorm wilden die mensen bij elkaar moest brengen. En dat werd uiteindelijk een dodecaëder. Die vorm, die vijfhoeken aan elkaar geschakeld, dat maakt een sterk volume en daarin vormen de blauwe draden de verbindingen tussen alle knooppunten. Deze stonden indertijd voor de toenmalige leden van de Europese Unie. Ondertussen groeide de The Uniting Lightstar en is hij veel ruimer te interpreteren. Het gaat er eigenlijk gewoon om dat je met zijn allen om die ster, die diamant gaat staan en gezamenlijk op de knoppen drukt. Je vormt een cirkel, een eenheid, en daarmee laat je alle draden branden zodat de volledige ster ontstaat, ook een eenheid.

Waar het echt om gaat, is de eenheid, het samenzijn, elkaar helpen, verbinding, connectie, licht en vriendschap.
– Joost van Bergen

Joost: Je kan de staalconstructie zien als een ruwe diamant of als een ster. Waar het echt om gaat ,is de eenheid, het samenzijn, elkaar helpen, verbinding, connectie, licht en vriendschap. Ons lichtkunstwerk is dus op het lijf geschreven van De Kleine Prins. Dat verhaal is echt een verrijking voor het lichtfestival Knokke-Heist. Een gekend en gelaagd boek wordt zo nog eens onder de aandacht gebracht, een boek dat ook over de huidige maatschappij gaat, over eenzaamheid en de waarde van vriendschap.
Le Petit Prince is het eerste Franse boek dat ik moest lezen van mijn juffrouw Roos. Dat kan ik me nog herinneren. En misschien wordt het tijd dat ik het mooie verhaal eens ga voorlezen aan mijn dochter van vier.

Heb je ook een dochter of zoon van vier? Of van een andere leeftijd? Neem ze eens mee naar het Lichtfestival van Knokke-Heist. Kinderen zijn dol op al die flonkerende lichtjes, op de magie die ze kunnen oproepen bij deze en andere kunstwerken. En natuurlijk: op De Kleine Prins die daar overal en nergens rondhangt.